Τιμωρία…

Δεν είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που φεύγουμε από το γήπεδο και έχουμε την πίκρα αυτή, της αδικίας από το αποτέλεσμα. Δεν είναι η πρώτη φορά που χάνουμε 7-8 κλασσικές ευκαιρίες και στο τέλος του αγώνα δεν καταφέρνουμε να πάρουμε ούτε βαθμό. Είναι όμως η πρώτη φορά (στα πόσα χρόνια δε θυμάμαι) που έχουν περάσει 3 αγωνιστικές μέσα στην έδρα μας και ούτε βαθμό δεν έχουμε πάρει αλλά ούτε γκολ δεν έχουμε πετύχει.

Για το πρώτο σκέλος, απαγορεύεται πια να τα βάζουμε με την τύχη μας, είναι επαναλαμβανόμενες οι περιπτώσεις αυτές τα τελευταία χρόνια που αναιρούν την επιρροή της τύχης στα δικά μας παιχνίδια.

Για το δεύτερο σκέλος, που θα πάει θα πετύχουμε και εμείς κάτι στην δική μας έδρα μέσα στη χρονιά, άλλωστε τα παιδιά προσπαθούν και ματώνουν την φανέλα με το παραπάνω, πράγμα που σήμερα το απέδειξαν και μας γεμίσαν με αισιοδοξία για το μέλλον. Κανείς δε μπορεί να πει ότι η ομάδα του Κένταυρου κέρδισε σήμερα, αλλά όλοι μπορούν να πουν ότι ο Φοίνικας έχασε, ή καλύτερα ότι ο Κένταυρος έκλεψε τη νίκη, και δεν χρειάζεται να μπούμε σε λεπτομέρειες γι’ αυτό αλλά ούτε και για τα υπόλοιπα.

Μπορείτε να δείτε το βίντεο του αγώνα και θα καταλάβετε πως ήρθε η σημερινή αυτή τιμωρία για την ομάδα μας. Τιμωρία όχι τόσο της μπάλας που θα έλεγε κανείες εύκολα, ούτε από την τύχη, αλλά από την μοίρα μας την ίδια, η οποία τελικά γράφεται από εμάς.

Το μόνο που μπορούμε να πούμε για σήμερα ήταν ότι ευχαριστηθήκαμε την προσπάθεια των ποδοσφαιριστών μας και περιμένουμε ήδη την επόμενη αγωνιστική που θα μας βρει να αντιμετωπίζουμε στο γειτονικό ντέρμπι την ομάδα της Χρυσούπολης.