Με το δεξί…

Παραδοσιακά, τα τελευταία χρόνια οι πρεμιέρες δεν ήταν για εμάς, αν αναλογιστεί κανείς πως στις 7-8 τελευταίες μας, μετράμε μόλις μία νίκη (2010-2011 με Αετό Καλλιθέας) και μια ισοπαλία (2008-2009 με Αττικό). Στις υπόλοιπες ενάρξεις μας αποτυγχάναμε, είτε στις λεπτομέρειες είτε παταγωδώς!

Σήμερα όμως ξαναείδαμε το έργο που είχαμε δει στο ίδιο γήπεδο πριν από 6 μήνες με αντίπαλο τότε την ομάδα του Αστέρα Εξαρχείων. Σήμερα στη θέση του ήταν η ομάδα του Άτλαντα της Κυψέλης, και η εξέλιξη του αγώνα να είναι ακριβώς η ίδια.

Πιο συγκεκριμένα, στο 31ό λεπτό, ο Φιλόπουλος ήταν αυτός που άνοιξε το σκορ του αγώνα με ωραία ψύχραιμο πλασέ μετά από εξαιρετική πάσα του Βακάλογλου που σήμερα φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της ομάδας μας.

Το ημίχρονο έκλεισε χωρίς καμία άλλη ιδιαίτερη ευκαιρία και στις δύο εστίες να έχει σημειωθεί. Στο δεύτερο μέρος το σκηνικό ήταν παρόμοιο με το πρώτο με τον αγώνα να χαρακτηρίζεται από την δύναμη και το πάθος και των δύο ομάδων, με την ποιότητα της δικής μας όμως να ξεχωρίζει μέσα στο γήπεδο.

Η γηπεδούχος ομάδα όμως ήταν αυτή που σκόραρε, και μπορεί δικός της παίκτης να μην πιστώνεται το τέρμα της ισοφάρισης, καθώς ο Μίχος στην κεφαλιά που έκανε για να διώξει εκτός περιοχής, είδε την μπάλα να γυρίζει στην εστία και να καταλήγει στα δίχτυα, όμως το σκορ έγραψε 1-1.

Ελάχιστες φάσεις στη συνέχεια και μέχρι το τέλος με ένα πολύ καλό σουτ και προσπάθεια του Λάσκαρη από τα αριστερά στο 75ό λεπτό να περνάει δίπλα από το αριστερό κάθετο δοκάρι της αντίπαλης εστίας. Στο 90ό λεπτό όμως τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά.

Η στιγμή του γκολ ξεκίνησε από την άμυνα με τον Λάσκαρη να επιμένει και να κλέβει την μπάλα λίγα μέτρα έξω από την μεγάλη μας περιοχή, να την δίνει στον Καλλιάνη που με ωραία προσποίηση άδειασε τον αντίπαλό του και ξαναέδωσε στον Λάσκαρη και εκείνος με κούρσα μέχρι την αντίπαλη μεγάλη περιοχή έβγαλε στον Φιλόπουλο που μόλις είχε κάνει πολύ ωραία κίνηση να ξεμαρκαριστεί. Εκεί χρειαζόταν ένα τσίμπημα της μπάλας όπως το έκανε ο Φιλόπουλος για να καταλήξει η μπάλα εκεί που όλοι θέλαμε και να γίνει το τελικό 1-2.

Σημαντική νίκη για την ψυχολογία της ομάδας μας και ακόμα πιο σημαντικό ότι τελειώσαμε από νωρίς και χωρίς απώλειες την εξόρμησή μας σε ένα από τα πιο δύσκολα (για ποδόσφαιρο) γήπεδα της Αθήνας.

Πριν γίνουν όλα αυτά όμως σήμερα, είχαμε την ατυχία να δούμε σε αυτό το γήπεδο και ασθενοφόρο, το οποίο ήρθε για να πάρει έναν ποδοσφαιριστή και τελικά πήρε δύο. Ο μεν ποδοσφαιριστής του Άτλανα διεκδικεί όσκαρ ατυχίας αφού στο 10ό κι όλας δευτερόλεπτο του αγώνα, στην πρώτη διεκδίκηση της μπάλας χτύπησε με το κεφάλι με τον Θεοδωρακόπουλο και σοριάστηκε στο έδαφος, στη συνέχεια συνήλθε και του τοποθετήθηκε κολάρο. Λίγα λεπτά μετά, περίπου στο 20ό λεπτό ο Θεοδωρακόπουλος διαπίστωσε πρόβλημα και αποχώρησε από το γήπεδο καθώς δε μπορούσε να διακρίνει καλά.

Έτσι το ασθενοφόρο που ήταν να παραλάβει έναν αθλητή παρέλαβε δύο, με τον Ηλία τελικά να επιστρέφει με την λήξη του αγώνα στο γήπεδο, αφού όπως είπε υπέστη μια μικρή διάσειση και πλέον ήταν καλά. Για τον αντίπαλο ποδοσφιαριστή δεν μάθαμε λεπτομέρειες αλλά του ευχόμαστε περαστικά και να μην έπαθε κάτι σοβαρό.

Ένα άλλο αξιοσημείωτο γεγονός ήταν η κίνηση των μικρών φιλάθλων του Άτλαντα να χειροκροτήσουν τους ποδοσφαιριστές της ομάδας τους κατά την αποχώρησή τους για τα αποδυτήρια με τη λήξη του αγώνα. Ένα γεγονός άξιο συγχαρητηρίων που δείχνει πραγματικά ότι υπάρχουν ακόμα σωματεία στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα που προσπαθούν να διδάξουν στα παιδιά τους ήθος και να τους περάσουν τις σωστές αξίες της ζωής και του αθλητισμού.

Με αυτή την εικόνα αποχαιρετήσαμε το γήπεδο της Αλεπότρυπας σήμερα, και με τους τρεις βαθμούς στις αποσκευές μας.

Επόμενη αγωνιστική, υποδεχόμαστε την ομάδα με την οποία κλείσαμε πέρυσι την χρονιά, τον Άγιο Θωμά, στο γήπεδο της Χωράφας.