Καταντάμε γραφικοί να τα λέμε και να τα ξαναλέμε αλλά να που συμβαίνει το ίδιο πράγμα σε κάθε αγώνα.
Όποιος θα είχε την τύχη να βρισκόταν στη Χωράφα στον αγώνα με τον Πανιώνιο Καισαριανής, θα καταλάβαινε για τι πράγμα μιλάμε.
Όση ρέντα είχαμε στον πρώτο γύρο που με τρεις ευκαιρίες σε κάθε αγώνα βάζαμε τέσσερα γκολ δεν την έχουμε πια.
Πρέπει να κάνουμε δέκα κλασσικές ευκαιρίες, ο αντίπαλος τερματοφύλακας να γίνει Λεβ Γιασίν, και στο τέλος να χουμε βάλει δύο γκολ.
Για άλλη μια φορά λοιπόν το δοκάρι (Σαρρής Δ.), και οι αντίπαλοι που πάνω στη γραμμή αποκρούσαν τρεις τουλάχιστον, φορές τη μπάλα δε μας επέτρεψαν να πάρουμε τη νίκη.
Ρέντα είναι όμως αυτή και φαίνεται πως για κάποιο λόγο δε μας θέλει, αλλά για να είμαστε δίκαιοι είχαν και οι αντίπαλοι δύο πολύ καλές ευκαιρίες για γκολ και όταν το σκορ ήταν 2-2.
Για να μιλάμε πιο συγκεκριμένα, το τελικό 2-2 αν αδικεί κάποιους, αδικεί εμάς και όχι τους φιλοξενούμενους που σίγουρα φεύγοντας από το γήπεδο θα ένιωθαν ανακουφισμένοι για το βαθμό που πήρανε.
Αν και το σκορ άνοιξε στο 15ό λεπτό για την ομάδα της Καισαριανής, η ομάδα μας με σαρωτικό επιθετικό ποδόσφαιρο μέσα σε δέκα λεπτά είχε κάνει το 2-1.
Πρώτα στο 19′ με τον Γεωργιόπουλο με καρφωτή κεφαλιά, και μετά με τον Ραζάκη στο 25′ με ωραία ψηλοκρεμαστή κεφαλιά.
Με το σκορ αυτό πήγαμε στα αποδυτήρια αλλά στο 60ό λεπτό,δεχθήμαε την ισοφάριση, από μια στιγμιαία αδράνεια της άμυνας,
όπου ο αντίπαλος πήρε την κεφαλιά μετά από αυστηρό φάουλ που είχε δώσει ο διαιτητής.
Άλλοθι στην κακή διαιτησία δε ψάχνουμε να βρούμε, αν και θα μπορούσε να μας είχε διευκολύνει το έργο μας αν έδινε το χέρι-πέναλτυ που έκανε ο αντίπαλος όταν το σκορ ήταν 2-1.
Συνεχίζουμε όμως και την άλλη βδομάδα, τελευταία πριν τη διακοπή για το Πάσχα, παίζουμε με τον Αία Αθηνών, σε ένα παιχνίδι όπου όποιος δε δείξει σοβαρότητα το πληρώνει.
Η σύνθεση της ομάδας:
1.Αραβανής
2.Λάσκαρης
3.Λαμπράκος
4.Ραζάκης (75’Κλωνάρης)
5.Στεφανής
6.Γκότσης
7.Σαμπατακάκης (70’Βλάντι)
8.Μουτάφης
9.Γεωργιόπουλος
10.Αγαπητός
11.Σαρρής Δ. (89’Ντάντος)
