Η “πιο” μαγική εικόνα

Αρχή πρωταθλήματος, αρχή σεζόν δηλαδή, αφού αυτό είναι και το πρώτο επίσημα σοβαρό μας παιχνίδι για τη χρονιά που μόλις ξεκίνησε. Και για άλλη μια χρονιά, η πρεμιέρα μας δεν συνοδεύτηκε με νίκη.

Αυτή τη φορά βέβαια φαινόταν ότι το πρώτο μας τρίποντο σε πρεμιέρα (μετά από αυτό της Γ’ Αθηνών τη χρονιά 2010-2011) ήταν πιο κοντά από ποτέ, αλλά για άλλη μια φορά το ρεπορτάζ ενός αγώνα μας θα αναφέρει το τι θα έπρεπε βάσει λογικής να γίνει σε αυτό το παιχνίδι, και όχι τι τελικά έγινε.

Στο πρώτο μέρος δείξαμε τις διαθέσεις μας, φτάνοντας πολύ κοντά στο γκολ σε τρεις περιπτώσεις, με αποκορύφωμα την τελευταία ευκαιρία του πρώτου μέρους με τον Κλωνάρη μόνο του από πλάγια θέση να επιλέγει να σουτάρει και να στέλνει την μπάλα δίπλα από το δεξί κέθετο δοκάρι της αντίπαλης εστίας.

Το δεύτερο μέρος μας βρήκε να πιέζουμε και πάλι για να ανοίξουμε το σκορ, και σε μια φάση από αυτές, ο διαιτητής της συνάντησης Κος Σύψας να κλείνει τα μάτια σε οφθαλμοφανέστατο χέρι αντιπάλου μέσα στην περιοχή στο 49ό λεπτό. Πέναλτυ το οποίο παραδέχτηκε και ο ίδιος στο τέλος του αγώνα και δικαιολογήθηκε λέγοντας ότι άφησε πλεονέκτημα!!!
Παρόλα αυτά, το γκολ μας δεν άργησε να έρθει και στο 57′ του αγώνα ήδη το πανηγυρίζαμε, όταν σε μια ωραία επέλαση από τα δεξιά ο Κλωνάρης γύρισε την μπάλα στον επερχόμενο Βλάμη, ο οποίος με εξαιρετικό σουτ άνοιξε το σκορ.
Μια εξέλιξη, πέρα για πέρα δίκαιη αφού εμείς είμασταν η ομάδα που είχε τον έλεγχο του παιχνιδιού, και εμείς είμασταν αυτοί που είχανε φτάσει πιο κοντά στο γκολ.

Συνεχίσαμε να κρατάμε το ίδιο πρόσωπο και στα υπόλοιπα λεπτά του παιχνιδιού, όμως στην μοναδική φάση που απειληθήκαμε μέχρι τότε στο παιχνίδι, βρεθήκαμε και πάλι στην ισοπαλία και με έναν παίκτη λιγότερο.
Μια σέντρα από τα αριστερά στην περιοχή μας, η μπάλα περνάει και φτάνει στον αντίπαλο επιθετικό, που σουτάρει και η μπάλα πλησιάζει στη γραμμή του τέρματος, όπου σαν από μηχανής Θεός βρίσκεται εκεί ο Θεοδωρακόπουλος και την διώχνει με υπερένταση και με ότι μπορούσε εκείνη τη στιγμή, βάζοντας όμως και το χέρι του.

Πέναλτυ και αποβολή, και η ισοφάριση είναι γεγονός, στο 71ό λεπτό. Αν και με παίκτη λιγότερο, δεν δείξαμε να υστερούμε σε κάτι. Το πάθος των παιδιών ξεχείλιζε σε όλα τα λεπτά του αγώνα, αλλά για να κερδίσεις, πολλές φορές πρέπει να έχεις και την τύχη με το μέρος σου.
Έτσι στο 83ό λεπτό και μετά από ένα πολύ ωραίο σουτ αντιπάλου, ο Κομινάκης οριζοντιοποιήθηκε και έκανε μια εξαιρετική επέμβαση. Είδε όμως την μπάλα, να γυρνάει πάλι στην περιοχή και να πηγαίνει ακριβώς εκεί που βρισκόταν αντίπαλος παίκτης, ο οποίος και δε δυσκολεύτηκε να κάνει το 2-1.

Στα τελευταία λεπτά, πιέζαμε και πάλι χωρίς όμως να καταφέρουμε κάτι. Η μοναδική αξιόλογη φάση έγινε στο 90ο λεπτό, από την γηπεδούχο Ειρήνη. Στο 92ό λεπτό, μάλιστα και η Ειρήνη έμεινε με 10 παίκτες, όπου ποδοσφαιριστής της είδε την δεύτερη κίτρινη κάρτα του Κου Σύψα.

Για την τύχη μας λοιπόν, δε μπορούμε να κάνουμε κάτι, μια ζωή αυτήν είχαμε. Μπορούμε όμως να τελειώνουμε τα παιχνίδια πιο νωρίς στις ευκαιρίες που μας παρουσιάζονται. Το ότι κυριαρχήσαμε σήμερα, και είμασταν πολλοί ανώτεροι του αντιπάλου, δυστυχώς δεν μας δίνει κανέναν βαθμό.

Επόμενη αγωνιστική, εντός έδρας με την έταιρη ομάδα της Πετρούπολης που έχουμε στον όμιλό μας, τον Αίμο.