Κάθε αγωνιστική που περνάει οι φόβοι μας για τη στάση της διαιτησίας απέναντί μας ολοένα και αυξάνονται. Δίχως ποτέ να έχουμε δώσει αφορμή, δίχως ποτέ να έχουμε ζητήσει κάτι παραπάνω από την ισονομία, τις τελευταίες εβδομάδες οι διαιτητές των αγώνων μας κάνουν ότι μπορούν για να μην πάρουμε εμείς τους τρεις βαθμούς. Και αν την προηγούμενη αγωνιστική κερδίσαμε παίζοντας με 9 παίκτες κόντρα στον Πλάτωνα, σήμερα χάσαμε δυο πολύτιμους βαθμούς, χωρίς όμως αυτό βέβαια να σημαίνει ότι χάθηκε ο στόχος.
Από την λήξη του αγώνα με τον Πλάτωνα, ξέραμε ότι το σημερινό θα ήταν ίσως το πιο δύσκολο παιχνίδι που θα παίζαμε φέτος. Όχι μόνο γιατί ο Παράδεισος έχει την δεύτερη καλύτερη ομάδα στον όμιλο (αν αναρωτιέστε ακόμα για το ποια είναι πρώτη φύγετε από αυτή τη σελίδα), αλλά και γιατί θα παίζαμε σίγουρα χωρίς 3 βασικούς μας παίκτες (Αραβανής, Κλωνάρης, Ψυχογιός).
Στις απουσίες των οποίων ήρθαν να προστεθούν δύο ακόμα τις τελευταίας στιγμής (Καλλιάνης, Γεωργιόπουλος). Πέντε βασικοί μας παίκτες που θα λείπανε από το σημαντικότερο έως τώρα παιχνίδι. Όμως τα παιδιά που παίξανε δώσανε κάτι παραπάνω από την ψυχή τους και είμαστε πολύ υπερήφανοι γι’ αυτά. Ήταν σα να παίζανε και για τα παιδιά που λείπανε.
Και έτσι το 0-1 ήρθε στο 39ό λεπτό μετά από κόρνερ του Βλάντι και κοντινή προβολή του Παπαγιαννόπουλου. Δυο λεπτά αργότερα βαθιά μπαλιά του Σαμπατακάκη, βρίσκει τον Κανακίδη ο οποίος με υπερένταση παίρνει την κεφαλιά και ανοίγει τον δρόμο στον Βλάντι για να κάνει το 0-2 με εντυπωσιακό τρόπο.
Οι αντίπαλοι τα χάσανε και ήταν λογικό. Μέχρι να καταλάβουν τι έχει γίνει ο διαιτητής του αγώνα είχε σφυρίξει τη λήξη του πρώτου μέρους.
Στην επανάληψη όμως φαίνεται ότι κάτι δεν του άρεσε του άρχοντα του παιχνιδιού, και το έδειξε κατάφορα προσπαθώντας με όποιον τρόπο ήξερε να βάλει τον Παράδεισο στην περιοχή μας. Κλείνοντας λοιπόν τα μάτια σε δύο καθαρά φάουλ υπέρ μας στο χώρο του κέντρο στο 55ό λεπτό, άφησε το παιχνίδι να εξελιχθεί και στη συνέχεια της φάσης ο επόπτης κατέδειξε πέναλτυ κατά της ομάδας μας. 430 λεπτά μετά το τελευταίο γκολ που είχαμε δεχθεί, η εστία μας παραβιάζεται και πάλι, 1-2 στο 55’.
Και αν δε θυμάστε η τελευταία φορά ήταν στις 19/12/2010 με την Χρυσούπολη.
Το παράδοξο ήταν ότι το διαιτητικό τρίο, άκουγε τα γαλλικά του όχι μόνο και από δικούς μας οπαδούς αλλά και από οπαδούς της ομάδας του Αμαρουσίου, δείχνοντας έτσι πως κάτι δε συνέβαινε καλά σε αυτόν τον αγώνα Ακριβώς δυο λεπτά μετά ο Κανακίδης χάνει τεράστια ευκαιρία να καθαρίσει το ματς.
Η συνέχεια του αγώνα και μέχρι το 84’ που ισοφαριστήκαμε, άνηκε στον διαιτητή και τους βοηθούς του, αφού με αυτούς ασχολιόταν όλη η εξέδρα και οι πάγκοι των ομάδων. Ο έλεγχος είχε χαθεί και οι αποφάσεις τους προκαλούσαν συνέχεια το μένος της εξέδρας, μη δίνοντας πολλά ακόμα φάουλ και ορισμένες φορές και κάρτες στην ομάδα του Παράδεισου.
Μετά την ισοφάριση όμως επάνήλθε η τάξη και το πολυσυζητημένο 50-50.
Όσο καλοπροαίρετοι και να είμαστε δε μπορούμε να τα βλέπουμε όλα αγγελικά πλασμένα και ότι ο σημερινός διαιτητής ήταν τόσο άσχετος με τη διαιτησία όσο φαινότανε. Δε μπορεί και δε γίνεται. Πλέον έχουμε την περιέργεια να δούμε τι άλλο τρόπο θα βρουν για να σταματήσουν την ομάδα μας.
Ψάξτε και βρείτε τρόπους εσείς εκεί που ασχολείστε με το παρασκήνιο και τη διαιτησία, αλλά να ξέρετε ότι δε θα μας σταματήσετε, η ομάδα μας έχει πάρει φόρα και έχει μόνο ένα στόχο, που αγώνα τον αγώνα, τον πλησιάζει όλο και πιο πολύ.
Επόμενη αγωνιστική στην έδρα μας με την ομάδα των Αμπελοκήπων. Με την ίδια σοβαρότητα και πάθος δεν πρόκειται να χάσουμε από κανέναν αντίπαλο, και σ’ αυτό το παιχνίδι χρειάζεται κυρίως το πρώτο.
ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ – ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ 2-2
Γκολ: 39′ Παπαγιαννόπουλος, 41′ Βλάντι / πεν. 55′, 83′
Η σύνθεση της ομάδας:
1) Γιαννίκος
2) Στεφανής
3) Λαμπράκος
4) Σαμπατακάκης
5) Φαρμάκης
6) Ζαφείρης
7) Παπαγιαννόπουλος
8) Καλαμοτουσάκης
9) Βλάντι
10) Κανακίδης (83′ Μπέσιος)
11) Καββαδίας (75′ Φιλόπουλος)
