Αμαρτία η ισοπαλία…

Τρίτη συνεχόμενη ισοπαλία για την ομάδα μας και μάλιστα με τρίτο διαφορετικό σκορ. Η πρώτη ήταν το 0-0 με τον Αττικό, η δεύτερη το 3-3 με τον Κρόνο Αθηνών και σήμερα ήταν το 2-2 με την ομάδα του Αγίου Δημητρίου.
Χωρίς να εξετάσουμε το που βρίσκεται στην βαθμολογία και τι στόχους έχει η κάθε ομάδα, κατεβαίνουμε κάθε αγωνιστική στο γήπεδο με μοναδικό στόχο τη νίκη.

Έτσι και σήμερα, μπήκαμε στο χωράφι του Αγίου Δημητρίου με μοναδικό σκοπό τους τρεις βαθμούς. Δεν τους πήραμε εν τέλει, χωρίς να φταίμε μόνο εμείς, και αυτό μας πείραξε ακόμα περισσότερο. Δεν μας άξιζε η ισοπαλία και ειδικά δεν μας άξιζε ο τρόπος που ήρθε, αλλά τελικά το να διευθύνεις αγώνα Β’ Αθηνών σε μια έστω και πάλαι ποτέ δυνατή έδρα, αποδεικνύεται δύσκολο, και όταν κάποιος αδύναμος χαρακτήρας δυσκολεύεται, μοιραία θα κάνει λάθη.

Έτσι και ο διαιτητής Χριστοδούλου που βρέθηκε σήμερα στον δρόμο μας για τη νίκη. Έψαχνε τρόπο για να την βγάλει όσο πιο καθαρή γίνεται από το γήπεδο αυτό και τα κατάφερε, δίνοντας εις βάρος μας στο 79ό λεπτό ένα πέναλτυ που μόνο σε τέτοιες περιπτώσεις δίνεται.

Για να φτάσουμε όμως στο 2-2 έπρεπε να περάσουν 79 λεπτά αγώνα. Στα πρώτα 45′ από αυτά σημειώθηκαν τα τρία από τα τέσσερα γκολ του παιχνιδιού, με την ομάδα μας να πετυχαίνει τα δύο από αυτά, και να έχει δείξει με την εικόνα της ότι μόνο με αυτοκτονία θα χανόταν αυτό το παιχνίδι.
Το 0-1 έγινε από τον Βλάμη στο 38ό λεπτό αλλά πριν από αυτό χάθηκαν από μέρους μας πέντε κλασσικές ευκαιρίες για γκολ. Μια εξαιρετική κίνηση από τον Βλάμη λίγο έξω και πλάγια από την μεγάλη περιοχή και ένα ψιλοκρεμαστό σουτ ακριβώς εκεί που δεν το περίμενε ο αντίπαλος τερματοφύλακας, και το 0-1 ήταν γεγονός.
Κόντρα στη ροή του αγώνα όμως η γηπεδούχος ομάδα ισοφάρισε, με κοντινό σουτ στο 42ό λεπτό. Πρόσκαιρα όμως, αφού ο Κλωνάρης ύστερα από ωραία ασίστ του Παύλου Ψυιχογιού από τα δεξιά, με δυνατό συρτό σουτ έγραψε το 1-2, στέλνοντας την ομάδα μας στα αποδυτήρια με το προβάδισμα όπως και μας άξιζε.

Στο δεύτερο μέρος και όσο περνούσε η ώρα, δίναμε χώρο στον αντίπαλο, γεγονός που το εκμεταλλεύτηκε και δημιούργησε κάποιες ευκαιρίες για γκολ. Καμία όμως από αυτές δεν κατέληξε στην εστία μας. Τον χορό των ευκαιριών δεν μπορούσαμε να μην ακολουθήσουμε και εμείς καθώς είχαμε επίσης 4-5 στιγμές που αγγίξαμε το 1-3.

Όπως προείπαμε όμως. άλλος αποφάσισε για την τύχη αυτού του αγώνα. Τι κι αν κρατάγαμε το αποτέλεσμα και πηγαίναμε το παιχνίδι εκεί που θέλαμε, ο διαιτητής Χριστοδούλου είδε πέναλτυ του Θεοδωρακόπουλου στο 79′ σε μια φάση που ο ποδοσφαιριστής του Αγίου Δημητρίου ο οποίος κέρδισε το πέναλτυ, γελούσε που τελικά ο διαιτητής κατελόγισε μια τέτοια φάση, σαν την εσχάτη των ποινών.

Και αν ο Κομινάκης μάντεψε σωστά τη μεριά που θα πήγαινε η μπάλα, τελικά αυτή κατέληξε στα δίχτυα και έγινε το τελικό 2-2. Στα δέκα λεπτά που απέμειναν, και πάλι το σκορ θα μπορούσε να είχε αλλάξει, είτε υπέρ των γηπεδούχων είτε υπέρ μας, αλλά το ισόπαλο αποτέλεσμα παρέμεινε, δίνοντας έτσι στην κάθε ομάδα από έναν βαθμό, αφήνοντας εμάς με την πικρία και τους σημερινούς μας αντιπάλους με την ανακούφιση.

Επόμενη αγωνιστική, θα υποδεχτούμε την ομάδα του Α.Ο.Ν.Αργυρούπολης, σε έναν αγώνα που επιβάλλεται να δείξουμε και πάλι το καλό και μαχητικό μας πρόσωπο.