Εμείς φταίμε…

Παίζοντας με μία ομάδα εκ των ουραγών του ομίλου μας καταφέραμε να χάσουμε άλλους δύο βαθμούς, παραχωρόντας ισοπαλία σε μια ακίνδυνη ομάδα.

Μια ομάδα που μετά το γκολ που σημείωσε, με τον μοναδικό τρόπο που θα μπορούσε, δηλαδή με πέναλτυ, κλείστηκε στην περιοχή της και προσπάθησε να κρατήσει αυτό το αποτέλεσμα.

Όχι πως δεν το προσπαθήσαμε, όχι πως δεν το θάλαμε και δεν είχαμε το πάθος για τη νίκη. Κανείς δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει αυτά. Δημιουργήσαμε και χάσαμε περίπου δέκα ευκαιρίες για γκολ, πολλές εκ των οποίων σταμάτησαν πάνω στην αντίπαλη γραμμή του τέρματος από αντίπαλο αμυντικό.
Βρεθήκαμε πίσω στο σκορ στο 41ό λεπτό μετά από πέναλτυ στο οποίο υποπέσαμε αφού στο σουτ που έγινε ο Αρίων στην προσπάθειά του να διώξει ακουμπάει την μπάλα με το χέρι. Με αυτόν τον τρόπο και έχοντας απειλήσει μόνο μια φορά σε όλο το παιχνίδι η γηπεδούχος ομάδα βρέθηκε να προηγείται του Φοίνικα με 1-0 μέχρι και το 66ό λεπτό, όπου ο Θεοδωρακόπουλος ισοφάρισε με κοντινή κεφαλιά, ύστερα από κεφαλιά πάσα του Κλωνάρη σε κόρνερ του Καλλιάνη.

Το παιχνίδι συνεχίστηκε να διεξάγεται στο μισό του γηπέδου και με κατεύθυνση προς την εστία του Νεοπεντελικού. Χρόνος υπήρχε αρκετός μέχρι τη λήξη του αγώνα και οι δικαιολογίες περισσεύουν. Εκτός αυτού στα τελευταία δέκα λεπτά η ομάδα της Πεντέλης συνέχισε με παίκτη λιγότερο, αφού ένας εκ των αμυντικών της είδε την δεύτερη κίτρινη του διαιτητή Αραβίδη. Το άλλοθι για την ισοπαλία αυτή που πονάει σαν ήττα, δεν πρέπει να το ρίξουμε στον διαιτητή της αναμέτρησης, αλλά στον ίδιο μας τον εαυτό, που όταν έπρεπε δεν ήταν εκεί.

Τέλος τα λόγια όμως, η ζωή και το πρωτάθλημα συνεχίζεται. Επόμενη αγωνιστική, υποδεχόμαστε στην έδρα μας την ομάδα του Αστέρα Εξαρχείων με μοναδικό στόχο τους τρεις βαθμούς.