Το θέλαμε πολύ…

Τρεις αγώνες χωρίς νίκη, ήταν πολλοί για την ομάδα μας. Δεν μας άξιζε η συγκυρία αυτή, και ας ήμασταν εμείς αυτοί που την δημιούργησαν.
Τέλος πάντων (να το πούμε;) η παρένθεση αυτή έκλεισε, και ανοίγουμε μια νέα παράγραφο στη συνέχεια του μαραθώνιου αυτού.

Η αρχή έγινε χθες, φτάνοντας στο τρίποντο, κόντρα σε έναν πολύ δύσκολο αντίπαλο, που ήδη έχει κάνει πολλές ζημιές και θα κάνει και άλλες.

Η ομάδα των Βριλησσίων λοιπόν, μας δυσκόλεψε τόσο όσο δείχνει και το τελικό 1-0 που επικρατήσαμε, όπως και στον μεταξύ μας αγώνα του πρώτου γύρου. Σ’ ένα βαρύ αγωνιστικό χώρο, λόγω της συνεχόμενης βροχής που σταμάτησε στο ημίχρονο,  οι δύο ομάδες κάνανε αρκετές ευκαιρίες για να φτάσουν στο γκολ, όμως μόνο μία μετουσιώθηκε.

Ήταν η φάση του 38ού λεπτού, όταν ο Καζακόπουλος με το Λάσκαρη συνεργάζονται από τα αριστερά, ο Καζακόπουλος παίρνει την μπάλα, περνάει δύο παίκτες, μπαίνει στην περιοχή, πασάρει στον Αγαπητο, και εκείνος γυρνάει την μπάλα παράλληλα με την εστία, όπου είχε ήδη προλάβει να βρεθεί ο Καζακόπουλος και να κάνει αυτό που πρέπει, βάζοντας έτσι την ομάδα μας μπροστά στο σκορ. Κάτι δηλαδή, που δεν άλλαξε ποτέ στο χθεσινό παιχνίδι.

Όπως είπαμε, πριν και μετά το τέρμα αυτό, χαθήκαν αρκετά και από τις δύο ομάδες, και σίγουρα το σκορ θα μπορούσε να ήταν πολύ διαφορετικό.
Εμείς όμως είχαμε την απαραίτητη ηρεμία, το απαραίτητο πάθος και συγκέντρωση, γιατί τους τρεις αυτούς βαθμούς, τους χρειαζόμασταν οπωσδήποτε, και το δείξαμε μέσα στο γήπεδο.

Με λίγα λόγια, είχαμε τα στοιχεία τα οποία μας έλειψαν στις δύο τελευταίες αγωνιστικές, και αν πορευτούμε με αυτά στη δύσκολη συνέχεια, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα.

Επόμενη αγωνιστική, εκτός έδρας με την ομάδα του Λαρισαϊκού, στο μικρότερο γήπεδο της Αθήνας, στην Ακαδημία Πλάτωνος.