Χρυσό διπλό στην Αργυρούπολη

Επιτέλους νίκη φωνάξαμε όλοι σήμερα, αφού έπρεπε να περάσουν δύο αγωνιστικές για να γευτούμε και πάλι τη χαρά αυτή!

Συνεχίζει να μοιάζει η έναρξη αυτής της χρονιάς με την περσινή αφού και πάλι οι τρεις πρώτοι βαθμοί μας έρχονται μετά από νίκη με 2-1 σκορ, αυτή τη φορά σε αγώνα εκτός έδρας και με αντίπαλο μια ομάδα που προερχόταν από δύο συνεχόμενες νίκες, εκτός έδρας κι όλας, και είχε την ψυχολογία της στα ύψη.

Το πρώτο μισό του παιχνιδιού πέρασε σχεδόν αδιάφορο, αφού ελάχιστες ήταν οι ευκαιρίες που σημειώθηκαν. Η ιστορία του σημερινού παιχνιδιού γράφτηκε στο δεύτερο μέρος αφού εκεί έγιναν όλα όσα έπρεπε να γίνουν για να φύγουμε νικητές!

Και αν μέχρι το 71ό λεπτό το παιχνίδι φαινόταν να πηγαίνει στο 0-0 αφού οι γηπεδούχοι δε μπόρεσαν να νικήσουν τον Κομινάκη σε καμία των περιπτώσεων, εμείς ήμασταν αυτοί που φανήκαμε ψύχραιμοι και αποτελεσματικοί.

Στο λεπτό αυτό λοιπόν, ένας υπέροχος συνδυασμός Λώλη και Γιώργου Ψυχογιού έφερε τον πρώτο μόνο του μέσα στην περιοχή και από δεξιά να σεντράρει λίγο έξω από τη μικρή περιοχή των γηπεδούχων που βρισκόταν ο Βλάντι, ο οποίος με δυνατό σουτ έγραψε το 0-1 και επέστρεψε παράλληλα στα γκολ μετά και την περσινή του αποχή λόγω τραυματισμού. Εδώ, πρέπει να πούμε ότι το τελευταίο του τέρμα με την ομάδα μας ήταν στο αξέχαστο αυτό παιχνίδι με την Χρυσούπολη στις 7 Μαΐου 2011 όπου και κερδίσαμε με 1-0 και πήραμε την πρωτιά στον όμιλο.

Οι γηπεδούχοι μετά το γκολ είχαν κάποιες ευκαιρίες για ισοφάριση όμως και πάλι ο Κομινάκης είπε όχι. Το ζευγάρωμα των τερμάτων μας ήρθε με τη συμπλήρωση των 90 λεπτών, με δράστη τον δημιουργό του πρώτου γκολ.

Ο Λώλης λοιπόν έκανε ωραία κάθετη κίνηση στην άμυνα της Αργυρούπολης την οποία είδε ο Γεωργιόπουλος, που με μία από τις γνωστές πάσες του τον έβγαλε μόνο του με τον τερματοφύλακα και εκείνος τον ευχαρίστησε γράφοντας το 0-2 και παράλληλα μας καθησύχασε όλους αφού εκεί το παιχνίδι κλείδωσε πραγματικά.

Τέσσερα λεπτά μετά τα 90′ η Αργυρούπολη μείωσε σε 1-2 μετά από μία αναστάτωση στα καρέ μας.

Με τη σέντρα του τέρματος αυτού, ο διαιτητής Κος Ντάουλας σφύριξε τη λήξη που μας βρήκε και πάλι όλους μαζί μετά από καιρό να φωνάζουμε στη μέση του γηπέδου δυνατά ΦΟΙΝΙΚΑΣ!

Ένα δύσκολο παιχνίδι σε μία από τις πιο δύσκολες έδρες έφυγε και ο μαραθώνιος συνεχίζεται. Πήραμε μεγάλη τόνωση ηθικού σίγουρα μετά από αυτό το διπλό που θα μας βοηθήσει για τη συνέχεια. Η νίκη και η χαρά κρατάνε μόνο μια μέρα το πολύ, αφού από αύριο πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά.

Και μπροστά μας τώρα είναι τα Βριλήσσια. Πληγωμένα μεν, επικίνδυνα δε, αφού δείχνουν να παλεύουν όλα τα παιχνίδια και θα θέλουν όσο τίποτα να πάρουν τους πρώτους τους βαθμούς.

Επόμενη αγωνιστική λοιπόν, στο γήπεδο των Βριλησσίων, κόντρα στην τοπική ομάδα για να δείξουμε ότι αυτή η νίκη δεν ήταν μόνο μιας Κυριακής χαρά…